Ανεξάρτητοι Εισαγγελείς υπάρχουν στην Ελλάδα; – Η υπόθεση Χατζησάββα και το απόρρητο της ΕΥΠ

Το”briefing” Ρουμπάτη του 2018, η στρατολόγηση και ο χειρισμός της πηγής M.X., το φερόμενο υλικό ΣΑΠ και τα νομικά ερωτήματα

Του ερευνητικού δημοσιογράφου Ιωάννη Κουντούρη

-του Γιάννη Κουντούρη | Λος Άντζελες |  22 Αυγ.  2026 |Βρείτε με στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!: Facebook • Twitter • Instagram • LinkedIn • Youtube

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος @EcuPatriarch από στόχος παρακολούθησης της ΕΥΠ το 2027 θα στεφανώσει τον γιό του Κυριάκου Μητσοτάκη @kmitsotakis #predator #PrimeministerGR pic.twitter.com/buGcz95PGS

— E.A.Hatzisavvas (@AHatzisavvas) August 14, 2026

Η υπόθεση του Εμμανουήλ Αθ. Χατζησάββα συγκεντρώνει ένα ασυνήθιστο σύνολο δημόσιων ενδείξεων γύρω από τη στρατολόγηση, εκπαίδευση και αξιοποίηση ανθρώπινων πηγών (HUMINT) της ΕΥΠ, τη μεταγενέστερη διακοπή της συνεργασίας και, κυρίως, την αποκάλυψη επιχειρησιακών λεπτομερειών σε δημοσιογράφους τον Μάιο του 2018.

Η έρευνα/ανάλυση αυτή διαχωρίζει τα επιβεβαιωμένα δημόσια γεγονότα, τους ισχυρισμούς του Μανώλη Χατζησάββα, τις πληροφορίες που αποδόθηκαν στον τότε Διοικητή της ΕΥΠ Γιάννη Ρουμπάτη και τις νομικές εκτιμήσεις. 

1. Από το Αιολικό Πάρκο Ρόδου στη Δανία

Ο Χατζησάββας εμφανίζεται στις δημόσιες πηγές ως πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της «Αιολικό Πάρκο Ρόδου Α.Ε.». Τον Δεκέμβριο 2010 συνελήφθη στην Κοπεγχάγη βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος. Τον Ιανουάριο 2013 δημοσιεύθηκε ότι οι δανικές δικαστικές αρχές δεν ενέκριναν το ελληνικό αίτημα έκδοσης και τον Απρίλιο 2013 καταδικάστηκε ερήμην σε κάθειρξη δέκα ετών σε υπόθεση που συνδεόταν με την εταιρεία.

2. Η κατά Ρουμπάτη περίοδος στρατολόγησης

Τα δημοσιεύματα του 2018 τοποθετούν τη διαμονή του στην Κωνσταντινούπολη στην περίοδο 2011–2014. Ο επίσημος κατάλογος της ΕΥΠ τοποθετεί τον Κωνσταντίνο Μπίκα στη διοίκηση έως 19 Ιουλίου 2012, τον Θεόδωρο Δραβίλλα από 19 Ιουλίου 2012 έως 30 Ιανουαρίου 2015 και τον Γιάννη Ρουμπάτη από 30 Ιανουαρίου 2015.

Μπίκας

Δραβίλλας & Ρουμπάτης

Αν η οργανωμένη στρατολόγηση και η κατά Ρουμπάτη «εκπαίδευση» έγιναν πριν από τις 19 Ιουλίου 2012, αυτά έλαβαν χώρα επί διοίκησης Μπίκα – Παπαγεωργίου. Αν η πρώτη επαφή έγινε το 2011, μπορεί να τοποθετείται επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου ή, μετά τις 11 Νοεμβρίου 2011, επί κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου. Χωρίς ακριβή ημερομηνία δεν είναι ασφαλές να αποδοθεί σε συγκεκριμένη κυβέρνηση.

3. Η επιχειρησιακή αλυσίδα διοίκησης

Ο Φώτης Παπαγεωργίου ανέλαβε Α΄ Υποδιοικητής της ΕΥΠ τον Οκτώβριο 2009. Το Βήμα τον τοποθετούσε επικεφαλής κρίσιμων επιχειρησιακών διευθύνσεων της ΕΥΠ, μεταξύ άλλων αντικατασκοπίας, οργανωμένου εγκλήματος, τρομοκρατίας, συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών. Ο Χρύσανθος Τσαντρίζος ανέλαβε Β΄ Υποδιοικητής, σε θέση που συνδεόταν με προσωπικό και οικονομικά.

Παπαγεωργίου

Σύμφωνα με την περιγραφόμενη εσωτερική πρακτική όπως αυτή αναπτύχθηκε στιςανοικτές  αίθουσες πολλών δικαστηρίων που παρακολουθήσαμε πολλοί δημοσιογράφοι τα τελευταία χρόνια, η πηγή δεν υπογράφει σύμβαση συνεργασίας, ακόμη και όταν είναι έμμισθη. Η υπηρεσιακή νομιμοποίηση βρίσκεται στην εσωτερική αλυσίδα εγκρίσεων. Ένας λοιπόν χειριστής πηγών της ΕΥΠ χρειάζεται την προβλεπόμενη έγκριση για στρατολόγηση, εκπαίδευση, ανάθεση αποστολής και κάλυψη επιχειρησιακών εξόδων.

Εφόσον αυτή η διαδικασία ακολουθήθηκε, η υπόθεση Χατζησάββα θα έπρεπε να έχει αφήσει ίχνη: έγκριση στρατολόγησης, σχέδιο δράσης, στοιχεία εκπαίδευσης, αναφορές χειριστή, αξιολογήσεις, δαπάνες και αναφορά τερματισμού. Χωρίς αυτά δεν μπορεί να ειπωθεί ως αποδεδειγμένο ποιος υπέγραψε κάθε στάδιο.

4. Κως, Ρόδος και Τουρκία

Στις 4 Μαΐου 2018 δημοσιεύθηκε σε διαφορετικά ΜΜΕ κοινός πυρήνας πληροφοριών που αποδιδόταν σε ανώτατο αξιωματούχο της ΕΥΠ που στην συνέχεια απικαλύφθηκε ότι ήταν ο Γιάννης Ρουμπάτης. Το δεύτερο πρόσωπο φερόταν να έχει ζήσει στην Κωνσταντινούπολη, να έχει αναφέρει επαφή με τη ΜΙΤ και να έχει εκδηλώσει επιθυμία συνεργασίας με την ΕΥΠ.

Η πλέον συγκεκριμένη πληροφορία ήταν ότι η ΕΥΠ επικοινώνησε μαζί του, τον εκπαίδευσε επί δύο ημέρες στην Κω(!!!) και του όρισε κάποιον υπάλληλο «χειριστή» του στη Ρόδο. Από τα μέσα του 2015, σύμφωνα με την ίδια ενημέρωση, κρίθηκε ότι δεν είχε πλέον κάτι ουσιαστικό να εισφέρει και η συνεργασία διακόπηκε.Τώρα για το πως κάποιος μετά από λίγες ώρες εκαπίδευσης αναλάμβανε αποστολές στην Τουρκία αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να αναλάβει να το διδάσκει η ΕΥΠ και στις άλλες συμμαχικές Μυστικές Υπηρεσίες, γιατί παρακολουθώντας υποθέσεις σε πολλά ανοιχτά δημόσια ακροατήρια κάτι τέτοιο δεν το πήραμε μυρωδιά… Αλλά προς το παρόν το αφήνουμε ασχολίαστο…

Η ακολουθία λοιπόν αυτή παραπέμπει σε οργανωμένη σχέση HUMINT: επαφή, αξιολόγηση, εκπαίδευση, ορισμό χειριστή, επιχειρησιακή δραστηριότητα και τερματισμό.

5. Το briefing του 2018 και η αποκάλυψη της πηγής

Η προηγούμενη αυτοαποκάλυψη ενός προσώπου ως «πράκτορα» δεν ισοδυναμεί με επιβεβαίωση από την Υπηρεσία. Αν όμως ο Διοικητής ή άλλος αξιωματούχος της ΕΥΠ επιβεβαιώνει σε δημοσιογράφους στοιχεία στρατολόγησης, εκπαίδευσης, γεωγραφίας χειρισμού και χρόνου τερματισμού  μιας πηγής, η πληροφορία αποκτά διαφορετικό βάρος.

Η μη αναφορά του πλήρους ονόματος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η πηγή προστατεύθηκε. Ο συνδυασμός Κωνσταντινούπολης, δικαστικού ιστορικού, Δανίας, επαφής με ΜΙΤ, διήμερης εκπαίδευσης στην Κω, χειριστή στη Ρόδο και διακοπής συνεργασίας το 2015 δημιουργούσε εξαιρετικά στενό σύνολο αναγνωριστικών στοιχείων.

Η HuffPost επισήμανε ήδη στις 4 Μαΐου 2018 ότι αντίστοιχα ρεπορτάζ εμφανίστηκαν την ίδια ημέρα σε Καθημερινή, Τα Νέα και News247 και ότι φαίνονταν να επικαλούνται την ίδια ανώτατη πηγή. Δεν έχει όμως εντοπιστεί δημόσιο πρακτικό ή ηχογράφηση. Για ποινικούς σκοπούς πρέπει να αποδειχθεί τι ακριβώς είπε και αν υπήρχε νόμιμη εξουσιοδότηση ή αποχαρακτηρισμός. Αν και διεθνής πρακτική είναι πηγές ή πρώην πηγές εν ζωή να μην αποχαρακτηρίζονται… Βέβαια να μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα πάντα πρωτοπορεί…

6. Ο χειριστής της Ρόδου και το φερόμενο υλικό ΣΑΠ

Ο Χατζησάββας έχει υποστηρίξει ότι μοναδικός χειριστής του ήταν ο τότε διοικητής της Μονάδας της ΕΥΠ στη Ρόδο. Σε συναφές δημόσιο υλικό χρησιμοποιείται το μικρό όνομα «Τάσος». Η πλήρης ταυτότητα και οι συγκεκριμένες πράξεις του δεν έχουν πιστοποιηθεί από ανεξάρτητη δημόσια πηγή.

Ιδιαίτερη σημασία έχει πρόσφατη ανάρτηση του Χατζησάββα στο X. Κατά την περιγραφή που έχει τεθεί υπόψη μας, η φωτογραφία φέρεται να απεικονίζει φωτοαντίγραφο από σελίδα ετήσιου Σχεδίου Αναζήτησης Πληροφοριών της ΕΥΠ. Η γνησιότητα, η χρονολογία και η διαβάθμιση δεν έχουν πιστοποιηθεί.

Αν πράγματι πρόκειται για αυθεντικό απόσπασμα ΣΑΠ που παραδόθηκε από χειριστή σε πηγή, το ζήτημα είναι σοβαρό ακόμη και αν η σελίδα περιέχει ερωτήματα συλλογής και όχι ήδη αποκτημένες πληροφορίες. Οι πληροφοριακές απαιτήσειςμιας Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών αποκαλύπτουν προτεραιότητες, κενά γνώσης και κατευθύνσεις συλλογής. Η αρχή need-to-know θα επέβαλλε να μεταφερθεί στην πηγή μόνο το αναγκαίο tasking προφορικά ή χειρόγραφα.

7. Το σημερινό ερώτημα: γιατί το ΣΑΠ ζητούσε πληροφορίες για τον Οικουμενικό Πατριάρχη;

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση από τον Χατζησάββα αποκτά πρόσθετη σημασία επειδή, κατά την περιγραφή του αναρτημένου αποσπάσματος, μεταξύ των πληροφοριακών απαιτήσεων περιλαμβάνονται ερωτήματα που αφορούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη και το περιβάλλον του. Η ίδια θεματική δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά σήμερα. Ήδη τον Δεκέμβριο του 2017 δημοσιεύματα που αναπαρήγαγαν ισχυρισμούς του Χατζησάββα ανέφεραν ότι, μετά την αλλαγή διοίκησης στην ΕΥΠ, του ζητούνταν πληροφορίες για Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη και ειδικότερα για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τις φερόμενες σχέσεις του με τον Fethullah Gülen. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αποτελούν ανεξάρτητη απόδειξη ότι υπήρξε τέτοια εντολή. Η τωρινή εμφάνιση όμως ενός φερόμενου υπηρεσιακού αποσπάσματος καθιστά το ζήτημα ελέγξιμο και όχι απλώς αφηγηματικό.

Δείτε την ανάρτησή του εδώ:

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος @EcuPatriarch από στόχος παρακολούθησης της ΕΥΠ το 2027 θα στεφανώσει τον γιό του Κυριάκου Μητσοτάκη @kmitsotakis #predator #PrimeministerGR pic.twitter.com/buGcz95PGS

— E.A.Hatzisavvas (@AHatzisavvas) August 14, 2026

Το πρώτο ερώτημα είναι χρονολογικό: ποιας χρονιάς είναι η συγκεκριμένη έκδοση του ΣΑΠ; Αυτό πρέπει να εξακριβωθεί πριν συνδεθεί το ερώτημα για τον Πατριάρχη με οποιαδήποτε κυβέρνηση ή διοίκηση της ΕΥΠ. Αν το έγγραφο είναι της περιόδου 2011–2012, η πληροφοριακή απαίτηση θα ανάγεται στη διοίκηση Μπίκα και, ανάλογα με τον ακριβή χρόνο, στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου ή Λουκά Παπαδήμου. Αν είναι μεταγενέστερο, μπορεί να αφορά τη διοίκηση Δραβίλλα ή ακόμη και τη διοίκηση Ρουμπάτη. Η χρονολόγηση δεν πρέπει να γίνει από πολιτική υπόθεση αλλά από το πρωτότυπο έγγραφο, τον αριθμό έκδοσης, τις ενδείξεις διανομής και τα υπηρεσιακά μεταδεδομένα. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να μας το απαντήσουν μόνο η πηγή ή ο χειριστής της.

Το δεύτερο ερώτημα είναι ουσιαστικό: γιατί μια ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών θα αναζητούσε πληροφορίες για τον Οικουμενικό Πατριάρχη; Η ύπαρξη ενός ονόματος σε Σχέδιο Αναζήτησης Πληροφοριών δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το πρόσωπο αποτελούσε «στόχο παρακολούθησης» ή ότι υπήρχε δυσμενής αξιολόγηση. Ένα ΣΑΠ αποτυπώνει πληροφοριακές απαιτήσεις. Στην περίπτωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα μπορούσαν θεωρητικά να αφορούν την ασφάλεια του θεσμού, τις σχέσεις του με τις τουρκικές αρχές, πιέσεις ή απειλές εναντίον του, τις εξελίξεις στην ελληνική ομογένεια, τη διεθνή και θρησκευτική διπλωματία ή άλλες πτυχές ελληνικού εθνικού ενδιαφέροντος. Χωρίς το πλήρες ερώτημα, το πλαίσιο και την αιτιολόγησή του, δεν είναι θεμιτό να μετατρέψουμε μια πληροφοριακή απαίτηση σε έναν οποιοδήποτε ισχυρισμό.

Υπάρχει όμως και το αντίστροφο ερώτημα. Αν το επίμαχο ερώτημα δεν αφορούσε την προστασία του Πατριαρχείου ή την τουρκική πολιτική έναντί του, αλλά ζητούσε πληροφορίες για τις προσωπικές επαφές, τις κινήσεις, το δίκτυο σχέσεων ή τις πολιτικές και εκκλησιαστικές επιλογές του ίδιου του Πατριάρχη, τότε απαιτείται πολύ πιο συγκεκριμένη θεσμική εξήγηση: ποιος καθόρισε αυτή την πληροφοριακή απαίτηση, με ποια αιτιολογία, ποιος την ενέκρινε και για ποιον σκοπό χρησιμοποιούνταν το παραγόμενο πληροφοριακό προϊόν.

Το τρίτο και σημερινό ερώτημα είναι εξίσου σημαντικό: εξακολουθεί η ΕΥΠ το 2026 να περιλαμβάνει στο ΣΑΠ της πληροφοριακές απαιτήσεις που αφορούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη ή άλλους θεσμούς του Ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη; Από ανοικτές πηγές δεν υπάρχει βάση για καταφατική ή αρνητική απάντηση. Τα σημερινά σχέδια συλλογής της Υπηρεσίας δεν είναι φυσικά δημόσια. Επομένως το ερώτημα μπορεί να τεθεί θεσμικά, αλλά δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως γεγονός χωρίς τεκμήριο.

Αυτό ακριβώς κάνει τη νέα αποκάλυψη σημαντική. Αν πιστοποιηθεί η γνησιότητα του αποσπάσματος, η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να εξαντληθεί στο αν «η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον Πατριάρχη». Το ουσιαστικότερο είναι να εξακριβωθούν η ημερομηνία του ΣΑΠ, η ακριβής διατύπωση της πληροφοριακής απαίτησης, η διοίκηση που την ενέκρινε, ο υπηρεσιακός σκοπός της και αν η ίδια ή παρόμοια απαίτηση διατηρήθηκε σε επόμενες εκδόσεις. Μόνο τότε μπορεί να γίνει σοβαρή κρίση για τη νομιμότητα, την αναγκαιότητα και την αναλογικότητά της.

8. Η Πάγια Διαταγή 1-8/1992

Εδώ τίθεται και το ζήτημα εφαρμογής της περιβόητης Πάγιας Διαταγής 1-8/1992 «Περί χειρισμού ειδικού προσωπικού πληροφοριών», η οποία περιγράφεται ως «Άκρως Απόρρητη – Ε.Χ.» και για την οποία πολλά ακούσαμε στα δημόσια ακροατήρια των ελληνικών δικαστηρίων. Επειδή δεν είναι δημόσια, η γνησιότητα, το ακριβές περιεχόμενο και η ισχύς της δεν μπορούν να πιστοποιηθούν από ανοικτές πηγές.

Εφόσον είναι γνήσια και προβλέπει κανόνες προστασίας ταυτότητας, στρατολόγησης, εκπαίδευσης, tasking και τερματισμού πηγών, η παραβίασή της μπορεί να έχει πειθαρχική και αποδεικτική σημασία. Δεν δημιουργεί από μόνη της κακούργημα, μπορεί όμως να αποδεικνύει συγκεκριμένο υπηρεσιακό καθήκον και γνώση ότι η αποκάλυψη απαγορευόταν.

9. Η νομική διάσταση και το άρθρο 146 ΠΚ

Ο ν. 3649/2008 επιβάλλει καθήκον εχεμύθειας στον Διοικητή, στους Υποδιοικητές και στο προσωπικό της ΕΥΠ. Η θέση του Διοικητή δεν τον τοποθετεί εκτός του απορρήτου.

Το άρθρο 146 ΠΚ περί παραβίασης μυστικών της Πολιτείας είναι σοβαρότερη διάταξη. Η απόφαση 1535/2008 του Αρείου Πάγου δέχεται ότι δεν αρκεί απλώς η ένδειξη «απόρρητο». Πρέπει να υπάρχει πραγματικό κρατικό μυστικό, δηλαδή πληροφορία της οποίας τη γνώση η Πολιτεία θέλει και πράγματι καταφέρνει να περιορίζει και της οποίας η αποκάλυψη μπορεί να θίξει κρατικά συμφέροντα. Η ανακοίνωση μπορεί να γίνει προφορικά, δημόσια ή μέσω Τύπου και απαιτείται δόλος, όχι κατ’ ανάγκη σκοπός βλάβης.

Άρα δεν μπορεί να ειπωθεί αυτομάτως ότι το briefing συνιστούσε κακούργημα. Αν όμως αποδειχθεί ότι ο Ρουμπάτης αποκάλυψε χωρίς εξουσιοδότηση πραγματικά διαβαθμισμένα και αντικειμενικά μυστικά επιχειρησιακά στοιχεία και ότι γνώριζε τον χαρακτήρα τους, υπάρχει σοβαρό νομικό ζήτημα που μπορεί να υπαχθεί στο άρθρο 146 ΠΚ ίσως ακόμα και στο 148 ΠΚ.

10. Παραγραφή και δυνατότητα σημερινής έρευνας

Για κακούργημα που δεν τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη η βασική παραγραφή είναι δεκαπενταετής. Αν η φερόμενη πράξη του briefing των αρχών Μαΐου 2018 υπαχθεί στο άρθρο 146 ΠΚ, η βασική προθεσμία οδηγεί περίπου στις αρχές Μαΐου 2033. Συνεπώς, η κακουργηματική εκδοχή δεν εμφανίζεται σήμερα παραγεγραμμένη.

Το κακούργημα του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα (που αφορά το αδίκημα της Κατασκοπείας στην παράγραφο 2) παραγράφεται μετά από 15 ή 20 χρόνια, ανάλογα με τις συνθήκες τέλεσης της πράξης.

Μπορεί συνεπώς σήμερα να υποβληθεί μηνυτήρια αναφορά και να ζητηθεί προκαταρκτική εξέταση. Μετά δε την αποκάλυψη αντιγράφου του ΣΑΠ είμαστε περίεργοι να δούμε τι θα πράξουν η… ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη, ο σημερινός Διοικητής της ΕΥΠ, Πρέσβης ε.τ. Θεμιστοκλής Δεμίρης αλλά και ο Πολιτικός της Προιστάμενος, Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Θα διατάξουν κάποια έρευνα ή μήπως το έχουν ήδη κάνει;

Δείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο την επίμαχη ανάρτηση:

https://x.com/AHatzisavvas/status/2088199150609342890?s=20

11. Τι πρέπει να ερευνηθεί

Μια σοβαρή έρευνα πρέπει να αναζητήσει το πρωτότυπο υπηρεσιακό ίχνος της στρατολόγησης, την έγκριση εκπαίδευσης στην Κω, το σχέδιο δράσης, τον ορισμό χειριστή, τις αναφορές και αξιολογήσεις της πηγής, τις επιχειρησιακές δαπάνες και την πράξη τερματισμού.

Για το briefing του 2018 πρέπει να ελεγχθούν οι συμμετέχοντες δημοσιογράφοι, τα σημειώματά τους, τυχόν ημερολόγια εισόδου στην ΕΥΠ, η ύπαρξη άδειας ή αποχαρακτηρισμού και το ακριβές περιεχόμενο της ενημέρωσης.

Για το φερόμενο ΣΑΠ χρειάζεται εγκληματολογική σύγκριση του αναρτημένου υλικού με το αυθεντικό υπηρεσιακό έγγραφο, έλεγχος των αντιγράφων που είχαν διανεμηθεί, της ακριβούς ημερομηνίας παράδοσης και του προσώπου που το παρέδωσε. Το ίδιο το διαβαθμισμένο υλικό δεν πρέπει να αναδημοσιευθεί στο πλαίσιο της έρευνας.

Για την πηγή δεν μπορούμε να ελέγξουμε την ακρίβεια ή την αυθεντικότητα όλων όσων έχει αποκαλύψει ούτε μπορούμε να κρίνουμε την όποια ποινική ευθύνη της για τις αποκαλύψεις. 

12. Οι μεταγενέστερες πολιτικές διασυνδέσεις των διοικούντων την ΕΥΠ

Η σημερινή πολιτική δραστηριότητα προσώπων που υπηρέτησαν παλαιότερα στην ΕΥΠ μπορεί να αναφερθεί μόνο ως βιογραφικό πλαίσιο και όχι ως ένδειξη συμμετοχής στην υπόθεση.

Για τον Γιάννη Ρουμπάτη τα ξέρουμε από πληθώρα δημοσιευμάτων για τις σχέσεις του με ξένους επιχειρηματίες (Άραβες) και την κάλυψη που έδωσε στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την υπόθεση των υποκλοπών της ΕΥΠ σπάζοντας το Απόρρητο στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής αποκαλύπτοντας ότι και επί Τσίπραγίνονταν υποκλοπές πολιτικών. 

Ο Θεόδωρος Δραβίλλας διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΜΕΑ από τον Νοέμβριο του 2019 έως τις αρχές του 2024.

Ο Κωνσταντίνος Μπίκας, είναι ειδικός σύμβουλος/εταίρος στο γνωστό για τον ρόλο του ΕΛΙΑΜΕΠ και είναι και International Business Director της επίσης Metlen Energy & Metals (του Όμιλου Μυτιληναίου).

Δημόσιες πηγές του 2026 εμφανίζουν τον Φώτη Παπαγεωργίου στο Εθνικό Συμβούλιο της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) του Αλέξη Τσίπρα και ότι ο γιός του, διπλωμάτης Δημήτρης Παπαγεωργίου εμφανίζεται σε δημοσιεύματα ως διπλωματικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα και παλαιότερα είχε αναφερθεί ως διπλωματικός σύμβουλος του Στέφανου Κασσελάκη.

Συμπέρασμα

Αν επιβεβαιωθεί η δημόσια ακολουθία, η υπόθεση δεν αφορά απλώς μια σύγκρουση ενός πρώην συνεργάτη/πηγή με διαδοχικές διοικήσεις της ΕΥΠ. Αφορά πιθανή αλυσίδα αστοχιών ασφαλείας: επιλογή και αξιολόγηση πηγής, έκταση του tasking, πιθανή παράδοση εσωτερικού υλικού, τερματισμό χωρίς ανάκτηση του υλικού και μεταγενέστερη αποκάλυψη επιχειρησιακών λεπτομερειών.

Για την περίοδο Μπίκα και Παπαγεωργίου το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος ενέκρινε την αρχική στρατολόγηση, εκπαίδευση και αποστολή. Για τη διοίκηση Δραβίλλα, πώς και με ποιες αξιολογήσεις συνεχίστηκε η σχέση. Για τη διοίκηση Ρουμπάτη, πώς τερματίστηκε και γιατί, τρία χρόνια αργότερα, εμφανίστηκαν σε δημοσιογράφους λεπτομέρειες που μπορούσαν να επιβεβαιώσουν και να ταυτοποιήσουν την πηγή.

Το ασφαλές συμπέρασμα δεν είναι ότι έχει αποδειχθεί ποινική ευθύνη. Είναι ότι υπάρχουν συγκεκριμένα, σοβαρά και ελέγξιμα ερωτήματα που δικαιολογούν θεσμική και εισαγγελική διερεύνηση.

Για την υπόθεση έχουμε την βεβαιότητα για τις ημερομηνίες των διοικήσεων της ΕΥΠ, για τη δημοσίευση της πληροφορίας περί διήμερης(!!!) εκπαίδευσης στην Κω και χειριστή στη Ρόδο, και για το δημόσιο δικαστικό ιστορικό του Χατζησάββα.

Έχουμε ακόμα τη βεβαιότητα ότι το «Μ.Χ.» πολλών δημοσιευμάτων είναι ο Εμμανουήλ Αθ. Χατζησάββας και ότι υπήρξε πραγματική επιχειρησιακή σχέση με την ΕΥΠ. Μετά τις αποκαλύψεις Ρουμπάτη σε δημοσιογράφους βεβαιότητα υπάρχει για το έτος στρατολόγησης, την ταυτότητα του χειριστή της πηγής και τη γνησιότητα του φερόμενου αποσπάσματος ΣΑΠ.

 Έχουμε μια επιφύλαξη: η νομική υπαγωγή στο άρθρο 146 ΠΚ ή στο άρθρο 148 ΠΚ δεν είναι αυτόματη. Απαιτεί ενδελεχή εισαγγελική έρευνα ότι οι επίμαχες πληροφορίες αποτελούσαν αντικειμενικά κρατικό μυστικό, ότι δεν είχαν νόμιμα αποχαρακτηριστεί, ότι γνωστοποιήθηκαν χωρίς εξουσιοδότηση και ότι υπήρχε ο απαιτούμενος δόλος.

Επιλεγμένες πηγές

• Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, «Πρώην Διοικητές»: https://www.nis.gr/el/agency/administration/former-admins
• Dnews, 4.5.2018, «Σχέδιο υπονόμευσης της ΕΥΠ»: https://www.dnews.gr/eidhseis/politikes-eidhseis/206228/sxedio-yponomefsis-tis-efp
• HuffPost, «Η ΕΥΠ, τα ΜΜΕ και το βαλκανικό κατασκοπικό θρίλερ»: https://www.huffingtonpost.gr/politiki/i-efp-ta-mme-ke-to-valkaniko-kataskopiko-thriler/
• Το Βήμα, 15.10.2009, «Από την Αντιτρομοκρατική υποδιοικητής της ΕΥΠ»: https://www.tovima.gr/2009/10/15/society/apo-tin-antitromokratiki-ypodioikitis-tis-eyp
• Καθημερινή, 2009, «Νέος β΄ υποδιοικητής στην ΕΥΠ»: https://www.kathimerini.gr/politics/373742/syntoma-3132/
• Δημοκρατική Ρόδου, 4.4.2013: https://www.dimokratiki.gr/arxeio/pini-kathirxis-10-eton-ston-pr-proedro-tis-eterias-eoliko-parko-rodou-a-e/
• Δημοκρατική Ρόδου, 2.1.2013: https://www.dimokratiki.gr/arxeio/aperrifthi-elliniko-etima-gia-ekdosi-tou-emm-chatzisavva/
• Δημοκρατική Ρόδου, 15.12.2019: https://www.dimokratiki.gr/15-12-2019/o-katazitoymenos-roditis-manolis-chatzisavvas-epidiokei-tin-ekdosi-toy-stin-ellada/
• Ανάρτηση X του Εμμανουήλ Χατζησάββα που τέθηκε υπόψη: https://x.com/ahatzisavvas/status/2088199150609342890?s=43

Ελλάδα, ΕΥΠ, Κατεχάκη, Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, Γιάννης Ρουμπάτης, Αλέξης Τσίπρας, Μανώλης Χατζησάββας,
E.A.Hatzisavvas
@AHatzisavvas