London in panic mode!: Irish, Scots and Welsh welcome Brexit if Farage wins!
The rise of Nigel Farage and Reform UK is causing concern in Ireland, Northern Ireland, Scotland and Wales, with political leaders preparing for a possible constitutional crisis in the UK…
Takeaways…
The rise of Nigel Farage and the Reform UK party is causing deep concern in the Celtic countries about the possibility of the UK breaking up.
Political leaders in Ireland, Northern Ireland, Scotland and Wales are preparing for the scenario of a Farage government that could dramatically accelerate constitutional developments.
The possible renegotiation of the Good Friday Agreement and the withdrawal from the European Convention on Human Rights threaten the post-war balance in Northern Ireland.
Irish politicians are calling for dialogue and preparation for the future, fearing that London could impose decisions without the necessary planning.
The rise of Nigel Farage and Reform UK has raised alarm bells in the Celtic countries, with political leaders in Ireland, Northern Ireland, Scotland and Wales beginning to prepare for a scenario that until recently seemed unthinkable: the breakup of the United Kingdom.
The possibility of Farage becoming prime minister or even leader of the main opposition after the next election is a source of great concern for both unionists who want to keep the United Kingdom and nationalists who want to leave it.
According to the BBC analysis now being circulated in political circles across the British and Irish arc, a government under Farage could dramatically accelerate developments: from a hasty referendum on Irish reunification to a tough Trump-style anti-immigration policy that would further alienate the Celtic countries from London. Even the prospect of a strong Reform UK as the main opposition or as a government partner is considered enough to cause political instability.
Former Welsh First Minister Mark Drakeford, who has repeatedly said he would fight to keep the Union, warned that politics in Britain had changed in a structural and perhaps irreversible way. He said it was possible that “in just a few years” people on the island of Ireland could be looking across the Irish Sea and seeing a country where ICE-style teams, following the American model, are arresting people in the streets.
Drakeford believes that if Farage gets to Downing Street or if Reform UK significantly increases its parliamentary strength from its current eight seats, there may be “no time” for a calm and orderly debate about the future of the United Kingdom. “The United Kingdom is a voluntary union of four nations and in every voluntary union there must be options to stay and options to leave,” he said.
The warnings were made at a conference in Belfast, organised by the SDLP, where politicians from the UK and Ireland expressed concern that developments could lead to a snap referendum on Irish unification without the necessary preparation. Ireland’s Justice Minister, Jim O’Callaghan, argued that Dublin should start preparing for unification, rather than waiting for English nationalism to impose the timetable.
“The future may not move along the predictable path of discussion and harmony,” O’Callaghan said, expressing concern that a potential rise of Farage could create faits accomplis much faster than governments in London and Dublin have so far calculated.
At the heart of the concern is also the economic issue of Northern Ireland. The annual British subsidy to Northern Ireland is estimated to be between £6 billion and £20 billion, and Irish politicians fear it could be turned by Farage into a political slogan on the same scale as Brexit’s claim that EU membership was costing Britain £350 million a week.
“Wait for him to see our bill,” said SDLP leader Claire Hanna. She noted that if English nationalists focused on the resources Northern Ireland required, the issue could become a “political football” and a serious political problem.
Hannah stressed that Brexit was a lesson in how not to make a constitutional change. Since then, she said, British politics had changed structurally and the Farage phenomenon could no longer be seen as a passing fad. “We can no longer say that the Nigel Farage phenomenon is a flash in the pan. Unfortunately, it is now a feature of UK politics. So it is wise to think about our own constitutional future and not be passengers where politics wants to take us,” she said.
Sinn Féin, which has advocated a referendum on Irish reunification — a process that any British government could initiate — insists that such a move must be preceded by consultation and preparation. “We cannot take chances with what may come from London next,” said Conor Murphy, a former finance minister at Stormont and now a senator in Ireland.
Murphy estimates the actual grant to Northern Ireland is less than £6bn, but acknowledges that Farage could exploit the £20bn estimate politically. “He could say: ‘We’ll save this by letting the Irish leave, good luck and goodbye’. I’m not saying he will, but that’s the nature of their politics. It’s Trumpian. It’s unpredictable,” he said.
Sinn Féin is calling on Dublin to engage in dialogue with British institutions “while there’s still someone sensible in Whitehall” to clarify the terms and conditions of a possible referendum. The aim, Murphy said, is to lay down the groundwork and the rules so that the process is protected from the chaos that could arise in the future.
In a similar vein, Fine Gael, a party in Ireland’s governing coalition, recently announced that it would present a plan for a united Ireland at its annual conference in November. Former Prime Minister and former Fine Gael leader Leo Varadkar has said that he does not see a government under Farage as likely, but if it does, he believes Ireland could be thrown into a surprise referendum.
According to Varadkar, a Reform government that “doubles down” on Brexit, arguing that it failed because it was not implemented hard enough, and seeks even greater distance from the European Union could be the catalyst. In this context, the reintroduction of issues such as the withdrawal from the European Convention on Human Rights could reopen fundamental questions about the Good Friday Agreement.
Farage has said he wants to leave the ECHR and renegotiate the Good Friday Agreement, which the Convention institutionally supports, to deal with the arrivals of small boats in England. This is a position that is deeply worrying in Northern Ireland, as it touches on the core of the post-war constitutional balance.
Notably, in their 15th survey of the UK, the EU and Northern Ireland, Queen’s University Belfast professors Katie Hayward and David Finnemore found that support for leaving the ECHR is higher in Northern Ireland, at 36%, compared to 29% in the UK as a whole. This finding suggests that the debate around the ECHR, immigration and the Good Friday Agreement may become even more complex than politicians in London expect.
The debate over the dissolution of the United Kingdom is no longer confined to nationalist circles. The potential rise of Reform UK has led even pro-Union politicians to acknowledge that the British constitutional question could open up abruptly and without the necessary planning. Ireland, Northern Ireland, Scotland and Wales no longer view the scenario of the dissolution of the United Kingdom as a theoretical exercise, but as a possibility that requires preparation.
Ανησυχία στο Λονδίνο: Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι και Ουαλοί καλοβλέπουν την έξοδο από το Ηνωμένο Βασίλειο σε περίπτωση νίκης του Φάρατζ
Η άνοδος του Νάιτζελ Φάρατζ και του Reform UK προκαλεί ανησυχία σε Ιρλανδία, Βόρεια Ιρλανδία, Σκωτία και Ουαλία, με πολιτικούς ηγέτες να προετοιμάζονται για πιθανή συνταγματική κρίση στο Ηνωμένο Βασίλειο
Η άνοδος του Νάιτζελ Φάρατζ και του Reform UK έχει σημάνει συναγερμό στις κελτικές χώρες, με πολιτικούς ηγέτες σε Ιρλανδία, Βόρεια Ιρλανδία, Σκωτία και Ουαλία να αρχίζουν να προετοιμάζονται για ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αδιανόητο: τη διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το ενδεχόμενο ο Φάρατζ να βρεθεί στην πρωθυπουργία ή ακόμη και να αναδειχθεί σε ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετά τις επόμενες εκλογές προκαλεί έντονη ανησυχία τόσο στους ενωτικούς, που θέλουν να διατηρήσουν το Ηνωμένο Βασίλειο, όσο και στους εθνικιστές, που επιδιώκουν την αποχώρηση από αυτό.
Σύμφωνα με την ανάλυση του ΒΒC που αναπτύσσεται πλέον σε πολιτικούς κύκλους σε ολόκληρο το βρετανικό και ιρλανδικό τόξο, μια κυβέρνηση υπό τον Φάρατζ θα μπορούσε να επιταχύνει δραματικά τις εξελίξεις: από ένα βιαστικό δημοψήφισμα για την επανένωση της Ιρλανδίας έως μια σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική τύπου Τραμπ, η οποία θα αποξένωνε ακόμη περισσότερο τις κελτικές χώρες από το Λονδίνο. Ακόμη και η προοπτική ενός ισχυρού Reform UK ως αξιωματικής αντιπολίτευσης ή ως κυβερνητικού εταίρου θεωρείται αρκετή για να προκαλέσει πολιτική αστάθεια.
Ο πρώην πρώτος υπουργός της Ουαλίας, Μαρκ Ντρέικφορντ, ο οποίος έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θα αγωνιστεί για τη διατήρηση της Ένωσης, προειδοποίησε ότι η πολιτική στη Βρετανία έχει αλλάξει με τρόπο δομικό και ίσως μη αναστρέψιμο. Όπως είπε, είναι πιθανό «σε λίγα μόλις χρόνια» οι πολίτες στο νησί της Ιρλανδίας να κοιτούν προς την άλλη πλευρά της Θάλασσας της Ιρλανδίας και να βλέπουν μια χώρα όπου ομάδες τύπου ICE, κατά το αμερικανικό μοντέλο, συλλαμβάνουν ανθρώπους στους δρόμους.
Ο Ντρέικφορντ εκτιμά ότι, αν ο Φάρατζ φτάσει στην Ντάουνινγκ Στριτ ή αν το Reform UK αυξήσει σημαντικά την κοινοβουλευτική του δύναμη από τις οκτώ έδρες που διαθέτει σήμερα, ίσως «να μην υπάρχει χρόνος» για μια ψύχραιμη και οργανωμένη συζήτηση σχετικά με το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου. «Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μια εθελοντική ένωση τεσσάρων εθνών και σε κάθε εθελοντική ένωση πρέπει να υπάρχουν επιλογές για να μείνει κανείς και επιλογές για να φύγει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι προειδοποιήσεις διατυπώθηκαν σε συνέδριο στο Μπέλφαστ, το οποίο διοργάνωσε το SDLP, όπου πολιτικά πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία εξέφρασαν την ανησυχία τους ότι οι εξελίξεις μπορεί να οδηγήσουν αιφνιδιαστικά σε δημοψήφισμα για την ιρλανδική ενοποίηση, χωρίς την αναγκαία προετοιμασία. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της Ιρλανδίας, Τζιμ Ο’ Κάλαχαν, υποστήριξε ότι το Δουβλίνο πρέπει να αρχίσει να προετοιμάζεται για την ενοποίηση, αντί να περιμένει τον αγγλικό εθνικισμό να επιβάλει το χρονοδιάγραμμα.
«Το μέλλον μπορεί να μην κινηθεί στον προβλέψιμο δρόμο των συζητήσεων και της αρμονίας», είπε ο Ο’ Κάλαχαν, αποτυπώνοντας την ανησυχία ότι μια ενδεχόμενη άνοδος του Φάρατζ θα μπορούσε να δημιουργήσει τετελεσμένα πολύ ταχύτερα απ’ ό,τι υπολόγιζαν μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις σε Λονδίνο και Δουβλίνο.
Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται και το οικονομικό ζήτημα της Βόρειας Ιρλανδίας. Η ετήσια βρετανική επιχορήγηση προς τη Βόρεια Ιρλανδία εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 6 έως 20 δισ. λίρες και Ιρλανδοί πολιτικοί φοβούνται πως θα μπορούσε να μετατραπεί από τον Φάρατζ σε πολιτικό σύνθημα αντίστοιχο με τον ισχυρισμό του Brexit ότι η συμμετοχή στην ΕΕ κόστιζε στη Βρετανία 350 εκατ. λίρες την εβδομάδα.
«Περιμένετε να δει τον λογαριασμό μας», είπε η επικεφαλής του SDLP, Κλερ Χάνα. Όπως σημείωσε, αν οι Άγγλοι εθνικιστές εστιάσουν στους πόρους που απαιτεί η Βόρεια Ιρλανδία, το θέμα θα μπορούσε να μετατραπεί σε «πολιτική μπάλα» και σε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα.
Η Χάνα υπογράμμισε ότι το Brexit υπήρξε μάθημα για το πώς δεν πρέπει να γίνεται μια συνταγματική αλλαγή. Από τότε, είπε, η βρετανική πολιτική έχει αλλάξει δομικά και το φαινόμενο Φάρατζ δεν μπορεί πλέον να θεωρείται παροδικό. «Δεν μπορούμε πια να λέμε ότι το φαινόμενο Νάιτζελ Φάρατζ είναι μια αναλαμπή. Δυστυχώς, είναι πλέον χαρακτηριστικό της πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου. Άρα είναι συνετό να σκεφτούμε το δικό μας συνταγματικό μέλλον και να μην είμαστε επιβάτες όπου θέλει να μας πάει η πολιτική», ανέφερε.
Το Sinn Féin, το οποίο έχει ταχθεί υπέρ δημοψηφίσματος για την επανένωση της Ιρλανδίας —διαδικασία που μπορεί να κινήσει οποιαδήποτε βρετανική κυβέρνηση— επιμένει ότι μια τέτοια εξέλιξη πρέπει να προηγηθεί από διαβούλευση και προετοιμασία. «Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε με ό,τι μπορεί να έρθει στη συνέχεια από το Λονδίνο», είπε ο Κόνορ Μέρφι, πρώην υπουργός Οικονομικών στο Στόρμοντ και νυν γερουσιαστής στην Ιρλανδία.
Ο Μέρφι εκτιμά ότι η πραγματική επιχορήγηση προς τη Βόρεια Ιρλανδία είναι χαμηλότερη από 6 δισ. λίρες, αλλά αναγνωρίζει ότι ο Φάρατζ θα μπορούσε να αξιοποιήσει πολιτικά την εκτίμηση των 20 δισ. «Θα μπορούσε να πει: “Θα τα εξοικονομήσουμε αυτά αφήνοντας τους Ιρλανδούς να φύγουν, καλή τύχη και αντίο”. Δεν λέω ότι θα το κάνει, αλλά αυτή είναι η φύση των πολιτικών τους. Είναι τραμπικό. Είναι απρόβλεπτο», σημείωσε.
Το κόμμα Sinn Féin ζητεί από το Δουβλίνο να ξεκινήσει διάλογο με τους βρετανικούς θεσμούς «όσο υπάρχει ακόμη κάποιος λογικός στο Γουάιτχολ», προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι όροι και οι προϋποθέσεις ενός πιθανού δημοψηφίσματος. Στόχος, όπως είπε ο Μέρφι, είναι να μπουν οι βάσεις και οι κανόνες, ώστε η διαδικασία να προστατευθεί από το χάος που μπορεί να προκύψει στο μέλλον.
Στο ίδιο μήκος κύματος, το Fine Gael, κόμμα που συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό της Ιρλανδίας, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα παρουσιάσει σχέδιο για μια ενωμένη Ιρλανδία στο ετήσιο συνέδριό του τον Νοέμβριο. Ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην ηγέτης του Fine Gael, Λίο Βαράντκαρ, δήλωσε ότι δεν θεωρεί πιθανή μια κυβέρνηση υπό τον Φάρατζ, αλλά αν αυτό συμβεί, πιστεύει ότι η Ιρλανδία μπορεί να οδηγηθεί αιφνιδιαστικά σε δημοψήφισμα.
Κατά τον Βαράντκαρ, επιταχυντής των εξελίξεων θα μπορούσε να είναι μια κυβέρνηση Reform που θα «διπλασιάσει» το Brexit, θεωρώντας ότι απέτυχε επειδή δεν εφαρμόστηκε αρκετά σκληρά, και θα επιδιώξει ακόμη μεγαλύτερη απόσταση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτό το πλαίσιο, η επαναφορά ζητημάτων όπως η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου θα μπορούσε να ανοίξει εκ νέου θεμελιώδη ερωτήματα για τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής.
Ο Φάρατζ έχει δηλώσει ότι επιθυμεί την αποχώρηση από την ΕΣΔΑ και την επαναδιαπραγμάτευση της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, την οποία η Σύμβαση στηρίζει θεσμικά, με στόχο την αντιμετώπιση των αφίξεων μικρών σκαφών στην Αγγλία. Πρόκειται για θέση που προκαλεί έντονη ανησυχία στη Βόρεια Ιρλανδία, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της μεταπολεμικής συνταγματικής ισορροπίας.
Ενδεικτικό είναι ότι στην 15η έρευνά τους για το Ηνωμένο Βασίλειο, την ΕΕ και τη Βόρεια Ιρλανδία, οι καθηγητές του Queen’s University Belfast, Κέιτι Χέιγουορντ και Ντέιβιντ Φίνμορ, κατέγραψαν ότι η στήριξη στην αποχώρηση από την ΕΣΔΑ είναι υψηλότερη στη Βόρεια Ιρλανδία, στο 36%, σε σχέση με το 29% στο σύνολο του Ηνωμένου Βασιλείου. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η συζήτηση γύρω από την ΕΣΔΑ, τη μετανάστευση και τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής μπορεί να γίνει ακόμη πιο περίπλοκη από όσο υπολογίζουν οι πολιτικοί στο Λονδίνο.
Η συζήτηση για τη διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν περιορίζεται πλέον σε εθνικιστικούς κύκλους. Το ενδεχόμενο ανόδου του Reform UK έχει οδηγήσει ακόμη και πολιτικούς που δηλώνουν υπέρ της Ένωσης να αναγνωρίζουν ότι το βρετανικό συνταγματικό ζήτημα μπορεί να ανοίξει απότομα και χωρίς τον αναγκαίο σχεδιασμό. Η Ιρλανδία, η Βόρεια Ιρλανδία, η Σκωτία και η Ουαλία δεν αντιμετωπίζουν πια το σενάριο διάλυσης του Ηνωμένου Βασιλείου ως θεωρητική άσκηση, αλλά ως πιθανότητα που απαιτεί προετοιμασία.