MEGA ΣΟΚ εξ ΗΠΑ: Νέο ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ νομοσχέδιο για την άμυνα θα δεσμεύει την Αμερική σε μόνιμη στρατιωτική συνεργασία με το…Ισραήλ και θα ενώσει και τους δύο στρατούς τους!!!
Νέο νομοσχέδιο για την άμυνα θα δεσμεύει την Αμερική σε μόνιμη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ
06/01/2026 // Cassie B.
Η NDAA του 2027 περιλαμβάνει μια διάταξη για την επίσημη συγχώνευση των αμυντικών βιομηχανιών των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε μια σχεδόν μη αναστρέψιμη συνεργασία.
Η πρόταση επιβάλλει τη συνεργασία σε προηγμένες τεχνολογίες όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, τα αυτόνομα συστήματα και η κυβερνοάμυνα.
Οι επικριτές προειδοποιούν ότι το φαινόμενο του κλειδώματος θα καθιστούσε πολιτικά και οικονομικά αδύνατο για τους μελλοντικούς προέδρους να αποστασιοποιηθούν από τις ισραηλινές επιχειρήσεις.
Οι διευρυμένες εγκαταστάσεις συμπαραγωγής στις ΗΠΑ θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας, δίνοντας στο Ισραήλ ισχυρή επιρροή στο Κογκρέσο.
Η διάταξη θα μπορούσε να δεσμεύσει μόνιμα τον αμερικανικό στρατό με μια ξένη δύναμη χωρίς ουσιαστική δημόσια συζήτηση.
Μια μυστική διάταξη που θαμμένη στον Νόμο περί Εθνικής Άμυνας του 2027 θα επισημοποιούσε τη στρατιωτική σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ σε ένα επίπεδο που δεν έχει ξαναδεί κανένα άλλο έθνος, δεσμεύοντας ουσιαστικά τις αμυντικές βιομηχανίες των δύο χωρών σε μια σχεδόν μη αναστρέψιμη συνεργασία που οι επικριτές προειδοποιούν ότι θα μπορούσε να σύρει την Αμερική βαθύτερα σε πολέμους στη Μέση Ανατολή.
Η διάταξη, Άρθρο 224 της έκδοσης της NDAA από την Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Βουλής, δημιουργεί μια «Πρωτοβουλία Συνεργασίας για την Τεχνολογία Άμυνας ΗΠΑ-Ισραήλ» που υπερβαίνει κατά πολύ την παραδοσιακή στρατιωτική βοήθεια. Αντί του τρέχοντος μοντέλου όπου οι ΗΠΑ παρέχουν περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε βοήθεια, αυτή η πρόταση θα επιβάλει νομικά τη συγχώνευση των αμερικανικών και ισραηλινών αμυντικών τομέων σε σχεδόν κάθε τομέα του σύγχρονου πολέμου.
Τι κάνει στην πραγματικότητα η πρόταση
Το Άρθρο 224 θα απαιτούσε από τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ να διορίσει έναν μόνο αξιωματούχο υπεύθυνο για τον συντονισμό της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Αυτός ο αξιωματούχος θα συντονίσει τις προσπάθειες σε όλη την «διμερή έρευνα, ανάπτυξη, δοκιμές, αξιολόγηση, ολοκλήρωση και βιομηχανική συνεργασία στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας», σύμφωνα με το νομοθετικό κείμενο.
Το εύρος των τεχνολογιών που καλύπτονται είναι εκπληκτικό. Η διάταξη στοχεύει συγκεκριμένα στην τεχνητή νοημοσύνη, την κβαντική μηχανική μάθηση, τα αυτόνομα συστήματα, την κατευθυνόμενη ενέργεια, την κυβερνοάμυνα, τον ηλεκτρονικό πόλεμο, τη βιοτεχνολογία και τη βιοκατασκευή. Προτείνει επίσης «ενσωμάτωση δικτύου» και «σύντηξη δεδομένων» – που σημαίνει ότι τα αμερικανικά στρατιωτικά δεδομένα θα γίνουν ουσιαστικά ισραηλινά στρατιωτικά δεδομένα.
Ο Τζος Πολ, πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, προειδοποίησε ότι αυτό δίνει στο Ισραήλ «απίστευτη επιρροή στις αμυντικές προτεραιότητες της Αμερικής». Δήλωσε στο Al Jazeera ότι η πρόθεση είναι «να βρεθούν διαφορετικοί τρόποι για να εδραιωθεί η σχέση τόσο βαθιά στη δική της αμυντική βιομηχανική βάση της Αμερικής που είναι αδύνατο να ξεριζωθεί».
Η πρόταση έρχεται σε μια εποχή που η αμερικανική δημόσια υποστήριξη για την άνευ όρων στρατιωτική υποστήριξη του Ισραήλ καταρρέει. Μια δημοσκόπηση των New York Times διαπίστωσε ότι μόνο το 30% των ερωτηθέντων πίστευε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ πήρε τη σωστή απόφαση διατάσσοντας στρατιωτικές επιθέσεις κατά του Ιράν. Μια δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Παγκόσμιων Υποθέσεων αποκάλυψε ότι μόνο το 16% των Αμερικανών υποστηρίζουν τη συνέχιση των μεταφορών όπλων στο Ισραήλ χωρίς πρόσθετους περιορισμούς.
Ωστόσο, η νομοθεσία, που προτάθηκε από τον Ρεπουμπλικάνο πρόεδρο Μάικ Ρότζερς και τον ανώτερο Δημοκρατικό Άνταμ Σμιθ, έχει διακομματική υποστήριξη επιτροπής που θα μπορούσε να επιτρέψει την ψήφισή της με ελάχιστη δημόσια συζήτηση.
Το φαινόμενο κλειδώματος
Οι αναλυτές λένε ότι αυτή η διάταξη θα μεταμόρφωνε τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ από μια σχέση που βασίζεται στην βοήθεια και τις εμπορικές συμβάσεις σε διαρθρωτική ολοκλήρωση που θα επιβιώσει από αλλαγές στη διοίκηση. Ο Μαρκ Χίλμπορν, ανώτερος λέκτορας στο King’s College London, εξήγησε στο Al Jazeera ότι «ορισμένοι από τους κύκλους ανάπτυξης θα μπορούσαν να είναι πολύ μεγάλοι και θα εδραιωθούν».
Αυτό το «κλείδωμα» θα καθιστούσε πολιτικά και οικονομικά δύσκολο για τους μελλοντικούς προέδρους να αποστασιοποιήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες από τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι εγκαταστάσεις συμπαραγωγής στο Μισισιπή και το Αρκάνσας θα δημιουργούσαν αμερικανικές θέσεις εργασίας που θα συνδέονταν άμεσα με την ισραηλινή αμυντική βιομηχανία, δίνοντας στην ισραηλινή κυβέρνηση έναν ισχυρό μοχλό επιρροής στο Κογκρέσο.
Οικονομικές συνέπειες για τους φορολογούμενους
Το Responsible Statecraft ανέφερε ότι η διάταξη θα «έδινε στην ισραηλινή κυβέρνηση την ευκαιρία να επεκτείνει σημαντικά έναν από τους πιο ισχυρούς μοχλούς επιρροής στην πολιτική των ΗΠΑ: τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ». Με την επέκταση των εγκαταστάσεων συμπαραγωγής, το Ισραήλ θα μπορούσε να «εξασφαλίσει συμμάχους μεταξύ των μελών του Κογκρέσου που εκπροσωπούν τις περιοχές όπου βρίσκονται αυτές οι θέσεις εργασίας».
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη συνεισφέρει 200 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό στο Ισραήλ από το 1948. Το Άρθρο 224 θα δέσμευε τις μελλοντικές γενιές Αμερικανών φορολογουμένων στη μόνιμη υπεράσπιση ενός ξένου έθνους, με μικρή δυνατότητα επανεξέτασης της συμφωνίας.
Οι περιφερειακές επιπτώσεις
Ο Imad Salamey, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Λιβανέζικο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο, δήλωσε στο Al Jazeera ότι η πρόταση «μπορεί να θεωρηθεί ως η επόμενη φάση των Συμφωνιών του Αβραάμ: η μετάβαση από την ομαλοποίηση προς ένα υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ περιφερειακό καθεστώς ασφαλείας με επίκεντρο το Ισραήλ ως τον κυρίαρχο στρατιωτικό και τεχνολογικό κόμβο».
Για τον Λίβανο και τη Γάζα, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει «μεγαλύτερη πίεση για την προσαρμογή στις ρυθμίσεις ασφαλείας υπό την ηγεσία του Ισραήλ». Η ενσωμάτωση της αμερικανικής τεχνολογίας στις ισραηλινές δυνάμεις που επιχειρούν σε παλαιστινιακά εδάφη εγείρει ανησυχίες σχετικά με τη βελτίωση των συστημάτων επιτήρησης, αυτόνομων όπλων και στόχευσης μέσω της κοινής ανάπτυξης.
Ο μέσος Αμερικανός ψηφοφόρος δεν θα ακούσει ποτέ για το Άρθρο 224. Δεν θα συζητηθεί στα καλωδιακά δελτία ειδήσεων. Ωστόσο, αυτή η διάταξη θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει την πιο σημαντική μετατόπιση στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ από την επέκταση του ΝΑΤΟ.
Για όσους θυμούνται τις προειδοποιήσεις του Προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ σχετικά με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, το Άρθρο 224 αντιπροσωπεύει κάτι πολύ πιο ανησυχητικό – την επίσημη, νομική, σχεδόν μη αναστρέψιμη εμπλοκή του αμερικανικού στρατού με αυτόν μιας ξένης δύναμης της οποίας οι ηγέτες έχουν δηλώσει ρητά τον στόχο τους να επεκταθούν στο «Μεγάλο Ισραήλ».
Οι Αμερικανοί θα πρέπει να αναρωτηθούν: Πότε η υποστήριξη ενός συμμάχου έγινε αδιαχώριστη από την παραίτηση από την εθνική μας κυριαρχία;
Πηγές για αυτό το άρθρο περιλαμβάνουν:
ΚΥΡΙΑ ΠΗΓΗ: https://www.naturalnews.com/2026-06-01-defense-bill-bind-american-israeli-military.html
κυβέρνηση, χάος, συνωμοσία, διαφθορά, αμυντική βιομηχανία, παγκοσμιοποίηση, δημόσιο χρέος, Ισραήλ, στρατός, στρατιωτική τεχνολογία, εθνική ασφάλεια, NDAA, οργή, επιτήρηση, προδότες, τεχνολογία όπλων, Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος
New defense bill would bind America to permanent Israel military partnership
- The 2027 NDAA includes a provision to formally fuse U.S. and Israeli defense industries into a near-irreversible partnership.
- The proposal mandates cooperation across advanced technologies like AI, autonomous systems, and cyber defense.
- Critics warn the lock-in effect would make it politically and economically impossible for future presidents to distance from Israeli operations.
- Expanded co-production facilities in the U.S. would create jobs giving Israel powerful leverage over Congress.
- The provision could bind America’s military permanently to a foreign power without meaningful public debate.
A stealth provision buried in the 2027 National Defense Authorization Act would formalize the U.S.-Israel military relationship at a level never before seen with any other nation, effectively binding the two countries’ defense industries into a near-irreversible partnership that critics warn could drag America deeper into Middle Eastern wars.
The provision, Section 224 of the House Armed Services Committee’s version of the NDAA, creates a “United States-Israel Defense Technology Cooperation Initiative” that goes far beyond traditional military aid. Instead of the current model where the U.S. provides approximately $3.8 billion annually in assistance, this proposal would legally mandate the fusion of American and Israeli defense sectors across nearly every area of modern warfare.
What the proposal actually does
Section 224 would require the U.S. defense secretary to appoint a single official responsible for coordinating military cooperation between the two countries. That official would synchronize efforts across “bilateral defence technology research, development, testing, evaluation, integration and industrial cooperation,” according to the legislative text.
The scope of technologies covered is breathtaking. The provision specifically targets artificial intelligence, quantum machine learning, autonomous systems, directed energy, cyber defense, electronic warfare, biotechnology, and biomanufacturing. It also proposes “network integration” and “data fusion” – which means American military data would effectively become Israeli military data.
Josh Paul, a former U.S. Department of State official, warned that this gives Israel “incredible leverage over America’s own defence priorities.” He told Al Jazeera the intent is “finding different ways of entrenching the relationship so deep in America’s own defence industrial base that it’s impossible to root it out.”
The proposal comes at a time when American public support for unconditional military backing of Israel is fracturing. A New York Times poll found that only 30 percent of respondents believed President Trump made the right decision in ordering military strikes against Iran. An Institute for Global Affairs poll revealed that only 16 percent of Americans support continuing weapons transfers to Israel without additional restrictions.
Yet the legislation, proposed by Republican chairman Mike Rogers and senior Democrat Adam Smith, has bipartisan committee support that could allow it to pass with minimal public debate.
The lock-in effect
Analysts say this provision would transform the U.S.-Israel relationship from one based on aid and commercial contracting into structural integration that would survive changes in administration. Mark Hilborne, a senior lecturer at King’s College London, explained to Al Jazeera that “some of the development cycles could be very long and would become entrenched.”
This “lock-in” would make it politically and economically difficult for future presidents to distance the United States from Israeli military operations. Co-production facilities in Mississippi and Arkansas would create American jobs tied directly to the Israeli defense industry, giving the Israeli government a powerful lever of influence in Congress.
Economic consequences for taxpayers
Responsible Statecraft reported that the provision would “give the Israeli government the opportunity to greatly expand one of the most powerful levers of influence in US politics: jobs in the US.” By expanding co-production facilities, Israel could “secure allies among members of Congress who represent the districts where those jobs lie.”
The United States has already contributed an inflation-adjusted $200 billion in military assistance to Israel since 1948. Section 224 would lock future generations of American taxpayers into the permanent defense of a foreign nation, with little ability to reconsider the arrangement.
The regional implications
Imad Salamey, an international relations professor at the Lebanese American University, told Al Jazeera the proposal “can be seen as the next phase of the Abraham Accords: moving from normalisation toward a US-backed regional security regime centred on Israel as the dominant military and technological hub.”
For Lebanon and Gaza, this could mean “greater pressure to accommodate Israeli-led security arrangements.” The integration of U.S. technology into Israeli forces operating in Palestinian territories raises concerns about surveillance, autonomous weapons, and targeting systems being improved through joint development.
The average American voter will never hear about Section 224. It will not be debated on cable news. Yet this provision could represent the most significant shift in U.S. foreign policy since NATO expansion.
For those who remember the warnings of President Dwight Eisenhower about the military-industrial complex, Section 224 represents something far more troubling – the formal, legal, near-irreversible entanglement of America’s military with that of a foreign power whose leaders have explicitly stated their goal of expanding into “Greater Israel.”
Americans should ask themselves: When did supporting an ally become indistinguishable from surrendering our own national sovereignty?
Sources for this article include:
MAIN SOURCE: https://www.naturalnews.com/2026-06-01-defense-bill-bind-american-israeli-military.htm